سئوال: هدف مرکز اسناد حقوق بشر ايران چيست؟

جواب: مرکز اسناد حقوق بشر ايران به منظور مستند کردن عينى و اصولى موارد نقض حقوق بشرکه در جمهورى اسلامى ايران، پس از انقلاب سال 1357 رخ داده، تشکيل شده است. اين مرکز بر اساس اين انديشه بنا شده که داشتن مدارک معتبر و قابل دسترسى از چنين تخلفاتی، براى برقرارى حکومت دموکراتيکِ صلح‌آميز و آشتى ملى ضرورى است. مستند کردن تجاوزات و تخلفات و تحليل قانونى آنها به ايجاد آگاهى عمومى از جوابگويى وحکم قانون کمک کرده و قانون را به عنوان جزئى مهم در بنا نهادن جامعه مدنى در ايران مطرح مى‌کند.

 سئوال: چه کسى مرکز اسناد حقوق بشر ايران را بنا نهاد و مديران آن چه کسانى هستند؟

جواب: مرکز اسناد حقوق بشر ايران در فروردين ماه سال 1382 برابر با ماه مارس 2003 توسط يک گروه بين‌المللى ازنمايندگان حقوق بشر، محققان و وکلايى که قصد ترويج فرهنگ جوابگويى و جامعه مدنى در ايران را دارند، بنا نهاده شد. هيئت مديره مرکز اسناد حقوق بشر ايران، در سطح بين‌المللی، هم از لحاظ دست‌آوردهاى علمى‌شان و هم از لحاظ سابقه بلند مدتشان در خدمت به اعتلاى حقوق بشر، شناخته شده‌اند.

سئوال: چرا مرکز اسناد حقوق بشر ايران اسناد نقض حقوق بشر قبل از 1357 را جمع‌آورى نمى‌کند؟

جواب: مرکز اسناد حقوق بشر ايران موارد جدى نقض حقوق بشر که ممکن است قبل از 1979 اتفاق افتاده باشد را انکار نکرده و آنها را قابل اغماض نمى‌داند. مرکز همچنين واقف است که اصولاً نمى‌توان اين دو دوره را از هم جدا کرد و هرگاه مقتضى باشد، ايران قبل از انقلاب را نيز در تجزيه و تحليل خود در نظر مى‌گيرد. اما، فعاليتهاى اصلى مرکز بر پايه تاثيرگذارى بر شرايط فعلى حقوق بشر در ايران استوار است. اميد است که تحقيقات بى طرفانه براساس معيارهاى قانونى عينى و نمايش موارد نقض حقوق بشر دولت فعلى ايران بتواند تاثير مثبتى بر پيشرفت کنونى جامعه مدنى و فرهنگ حقوق بشر در ايران داشته باشد.

سئوال: چگونه مدارک را از ايران جمع‌آورى مى‌کنيد؟ آيا حوزه کار شما محدود به قربانيانى است که از کشور خارج شده‌اند؟

جواب: مرکز اسناد حقوق بشرايران اسناد و مدارک را هم از مردم و سازمان هاى داخل ايران و هم از خارج از ايران جمع‌آورى مى‌کند. به دليل اينکه شمار زياد از ايرانيان خارج از کشور زندگى مى‌کنند، مى‌توان بدون به خطر انداختن شاهدانى که در ايران هستند، اسناد زيادى به دست آورد. مدارک نقض حقوق بشرى که از ايران مى‌رسد معمولاً از طريق افراد يا سازمانهايى است که به طور داوطلبانه با مرکز اسناد حقوق بشر ايران تماس مى‌گيرند. در همه موارد، حفظ هويت منابع و شاهدان، از قوانين اصلى مرکز اسناد حقوق بشر ايران، در کارهاى تحقيقاتى مى‌باشد.

سئوال: چگونه مى‌توان موردى از نقض حقوق بشر در ايران را گزارش داد؟

جواب: افرادى که مدارک معتبر يا شواهدى دال بر نقض جدى حقوق بشر توسط مقامات دولتى دارند، مى‌توانند از طريق پست الکترونيکى يا نامه يا تلفن با مرکز اسناد حقوق بشر ايران تماس حاصل نمايند. راه امنى در دست تهيه است که از طريق آن مى‌توان مدارک و شواهد را به مرکز فرستاد.

سئوال: آيا مرکز اسناد حقوق بشر ايران يکى از پروژه‌هاى دولت آمريکا است؟

جواب: مرکز اسناد حقوق بشر ايران، نهادى خود مختار و از ابتکارات جامعه مدنى است که توسط گروهى از پژوهشگران، فعالان و وکلاى ايرانى و غير ايرانى مشهور در زمينه حقوق بشر تشکيل شده است. با اين که يکى از منابع مالى ما صندوق حقوق بشر و دموکراسى آمريکا است، مرکز اسناد حقوق بشر ايران کاملاً مستقل بوده و از آمريکا يا دولت ديگرى دستور نمى‌گيرد و يا عملى از طرف آنها انجام نمى‌دهد. به علاوه، مرکزفقط به مستند کردن نقض حقوق بشر و ترويج فرهنگ جوابگويى با مراجعه به حقوق بين‌المللى مى‌پردازد و فراتر از آن از سياست دولتى ِ خاصى حمايت نکرده و در هيچگونه فعاليت سياسى شرکت ندارد.

سئوال: مرکز اسناد حقوق بشر ايران از کجا تامين مالى مى‌شود؟ و چگونه آن را مصرف مى‌کند؟

جواب: مرکز اسناد حقوق بشر ايران به منظور اعتلاى حقوق بشر از دولتها و سازمانهاى غير دولتى و عامه مردم کمک دريافت مى‌کند. البته هيچگونه سرمايه‌اى که از طرف گروه يا فرقه سياسى خاصى باشد ويا در ازاى آن ازمرکز بخواهند ازسياست گذارى دولتى خاص حمايت کند يا استقلال مرکز اسناد حقوق بشر ايران را در اجراى اهدافش از بين ببرد، پذيرفته نخواهد شد. مرکز اسناد حقوق بشر ايران سازمانى غير انتفاعى است که تحت قوانين ايالات متحده به ثبت رسيده است و مخارج خود را به طور مرتب و مشخص گزارش مى‌دهد. اين مرکز تحت قوانين و ضوابط قانونى ممکن است مورد بازرسى توسط نهادهاى خارجى قرار گيرد.

سئوال: مرکز اسناد حقوق بشر ايران چگونه "نقض حقوق بشر" را تعيين مى‌کند؟ فرق نقض حقوق بشر با جنايت عليه بشريت چيست؟

جواب: مرکز اسناد حقوق بشر ايران بر طبق قوانين بين‌المللى که در اعلاميه‌ها و پيمان نامه‌هايى که سالهاست مورد استفاده‌اند، مانند منشور حقوق بشر سال 1984 (Universal Declaration of Human Rights) و ميثاق بين‌المللى حقوق مدنى و سياسى سال 1966 (International Covenant on Civil and Political Rigths)، تعيين مى‌کند که چه موردى نقض حقوق بشر است. اين اعلاميه‌ها و پيمان نامه‌ها شامل هنجارهاى بنيادى -مانند منع اعدام خودسرانه، شکنجه، و تبعيض- هستند که تمام اعضاى جامعه بين‌المللی، از جمله ايران، بايد به آنها عمل کنند. هنگامى که موارد نقض حقوق بشر، مانند قتل، شکنجه، تجاوز، حبس غير قانونی، آدم ربايی، يا آزار و اذيت به دلايل مذهبى و نژادى و سياسى در سطح گسترده يا به طور اصولى ويا بصورت پاره‌اى از سياست گذارى دولتها صورت مى‌گيرد، جنايت عليه بشريت انجام شده است. همانطور که در ماده 6 منشور نورنبرگ، سال 1945، درباره محاکمه رهبران نازى آلمان پس از جنگ دوم جهانی، و اخيراً در ماده 7 اساسنامه رم، سال 1998، درباره دادگاه جنايى بين‌المللی، تعريف شده‌اند. قانون بين‌الملل لازم مى‌داند، کسانى که مسئول ارتکاب جنايت عليه بشريت هستند، چه مستقيما مرتکب آن شده باشند و چه در آن شريک باشند، بايد بدون توجه به مقام دولتى‌شان،مورد بازجويى و محاکمه قرار گيرند.

سئوال: مرکز اسناد حقوق بشر ايران با اسناد نقض حقوق بشر چه مى‌کند؟

جواب: مرکز اسناد حقوق بشر ايران در حال احداث آرشيوى از تمام مدارک جمع‌آورى شده است که قسمت زيادى از آن از طريق پايگاه جستجوى اينترنتى به انگليسى و فارسى در دسترس عموم قرار خواهد گرفت. مرکز اسناد حقوق بشر ايران نتايج مطالعات موضوعى نقض حقوق بشر را نيز مورد استفاده قرار مى‌دهد. شمار زيادى از اين مطالعات مى‌توانند الگوى خاصى از شکل نقض حقوق بشر را مشخص کنند که در سطح گسترده و يا به طور سيستماتيک انجام شده و به جنايت عليه بشريت مى‌انجامند.

سئوال: آيا مرکز اسناد حقوق بشر ايران وابسته به گروه سياسى خاصى است؟

جواب: مرکز اسناد حقوق بشرايران، مرکزى کاملا غير حزبى است و هيچ نوع وابستگى با هيچ گروه سياسى چه در داخل و چه خارج از ايران ندارد. توجه اصلى مرکز اسناد حقوق بشرايران، جمع‌آورى اسنادى که نشاندهنده موارد جدى نقض حقوق بشرند و تحليل اين اسناد جمع‌آورى شده بر اساس قانون بين‌المللى حقوق بشر، و در برخى موارد قانون ايران است. با اين حال، مرکز اسناد حقوق بشر ايران بر عليه دولت ايران نيست و به جز اصرار جدى بر رعايت هنجارهاى حقوق بشرى و حکومت قانون، نمى‌خواهد تغييرى در رژيم موجود ايجاد کند.

سئوال: آيا اکنون براى صحبت درباره حقوق بشر در ايران "زمان مناسبی" است؟

جواب: احترام به حقوق بنيادين بشر هميشه حائز اهميت است. به همين دليل و با توجه به رشد ناگهانى جامعه مدنى در ايران، ترويج حقوق بشر و فرهنگ جوابگويى در اين مقطع زمانى بسيار به جا است. داشتن اسناد تاريخى عينى از موارد نقض حقوق بشر و آگاهى از مسئوليتهايى که به دنبال چنين سوءاستفاده‌هايى از قدرت مى‌آيند، براى ايجاد آشتى ملى و تحول ِ با مفهوم و صلح‌آميز فرهنگ و نهادهاى سياسى ضرورى است.

سئوال: چگونه مى‌توانم براى مرکز اسناد حقوق بشر ايران کار کنم؟

جواب: مرکز اسناد حقوق بشر ايران از ابرازعلاقه و درخواست افراد واجد شرايط که علاقه‌مند به همکارى در امر ترويج فرهنگ جوابگويى و حکم قانون در ايران هستند، بخصوص کسانى که تسلط به زبان فارسى دارند، استقبال مى‌کند. به جز نياز به افراد با دانش حقوقی، کسانى که در امور جمع‌آورى اسناد، ترجمه، مديريت و روابط عمومى تجربه دارند مورد نياز مى‌باشند.

ابتدای صفحه