هيراد ابطحي: دادگاه جنائي بين‎المللي و کشورغيرعضو، جمهوري اسلامي ايران و دادگاه جنائي بين‎المللي

در اين مقاله، هيراد ابطحي، مشاور حقوقي دادگاه جنايي بين‎المللي، موضع دوگانه ايران در قبال اساسنامه دادگاه جنايي بين‏المللي را ارزيابي مي‎کند. ابطحي استدلال مي کند که ايران به علت تجربه جنگ با عراق علاقمند است از صلاحيت اين دادگاه براي محاکمه تجاوز و جنايت جنگي استفاده کند و ضمناً اميدوار است بتواند در صورت تصويب جنايت تجاوز در اساسنامه دادگاه از آن به عنوان حربه‎اي عليه سطله ابرقدرت ها استفاده کند. ابطحي بعد از ارائه يک تحليل فشرده از قانون اساسي ايران، به بررسي چالش‏هاي مي پردازد که ممکن است در صورت الحاق جمهوري اسلامي به اين دادگاه در قوانين داخلي ايران ايجاد گردد مانند برخي از مجازات‏هايي که براساس حقوق کيفري ايران در نظرگرفته شده است و به نگراني هاي تئولوژيک ايران مانند عدم آشنايي قضات دادگاه با قوانين اسلام و محاکمه يک مسلمان توسط غيرمسلمان به عنوان موانعي در راه تصويب اين اساسنامه توسط ايران اشاره مي‎کند.

م. شريف بسيوني: صلاحيت قضائي جهاني براي جنايات بين المللي: ديدگاه‏هاي تاريخي و روال فعلي

در اين مقاله، ام. شريف بسيوني، پروفسور دانشکده حقوق دانشگاه دپاول، رئيس موسسه قانون بين المللي حقوق بشر، دانشگاه دپاول سير تکامل تاريخي صلاحيت قضائي جهاني، اعتبار آن در قوانين کشورها و حقوق بين الملل را مورد تحقيق و بررسي قرار مي دهد. بسيوني، با تاييد حوزه صلاحيت قضائي جهاني به عنوان يک اصل بين المللي، به تفحص زمينه هاي ظهور و تطبيق آن در قوانين ملي کشورها مي پردازد و استدلال مي کند که صلاحيت قضايي جهاني بدون شک يک روش مفيد و ضروري براي محاکمه سنگينترين جنايات بين المللي مي باشد، اما اگر چنين روشي با انگيزه‏هاي سياسي و مقاصد نادرست بکار گرفته شود، مي تواند سبب ايجاد اختلال در نظم جهاني و محروميت افراد از حقوق انساني شان گردد.

لورا اي. ديکينسون: رابطه بين دادگاههاي ترکيبي و دادگاههاي بين‌المللي: مورد کوزو

در اين مقاله خانم لورا ديکينسون، استاد و رئيس مرکز حقوق و روابط بين المللي دانشگاه ايالتي اريزونا، دادگاه هاي ترکيبي و پيامد هاي مثبت آن را در عدالت جهاني با توجه به نمونه کوزو که براي رسيدگي به پرونده‌هاي جرايم جنگي، نسل‌کشي و ساير فجايع دسته‌جمعي در سال 1999 تأسيس شد بررسي مي کند. سپس به بعضي از فوايد و اشکالات اين دادگاه‎ها مي پردازد و اين امر را ارزيابي کند که تا چه اندازه دادگاه ترکيبي در کوزو در انجام تعهدات خود موفق بوده است. در آخر به روش‎هايي که ممکن است دادگاه‎هاي ترکيبي به عنوان مکمل دادگاه کيفري بين‌المللي [ICC] محسوب شوند مي پردازد و استدلال مي کند که دادگاه‎هاي ترکيبي نبايد به عنوان جايگزين دادگاه بين‌المللي يا داخلي نگريسته شوند، چون اين دادگاه ها مکمل هر دو هستند.

Copyright (c) 2003 New England School of Law, New England Law Review, Summer, 2003, 37 New Eng.L. Rev. 1059

جين- شوفن: دو جنبه حقوق بشر

"جين شوفن: مباحث حقوق بشر غالباً بدون توجه به تعهدات اخلاقي مرتبط با اين حقوق، به طور انحصاري بر روي خود اين حقوق متمرکز هستند. در عين حال مرجع اصلي حقوق بشر، احترام به شأن و مقام انسان است که تعهداتي را نيز نسبت به ديگران اعمال مي‌کند. بعضي از حقوق و تعهدات مثبت تنها از طريق اقدامات دولت تحقق مي‌يابند. اين حقوق مثبت شايسته توجهي برابر در توسعه تئوري جهاني حقوق بشر مي‌باشند.منبع:

Jin-Xue Fan, On the Two Sides of Human Rights, 9 Int'l Legal Theory 79 2003

پيام پيام اخوان: آيا دادگاههاي کيفري بين‌المللي مانعي براي دستيابي به صلح هستند؟تطبيق آرمان‌گرايي قضايي با واقع‌گرايي سياسي

اين متن ترجمه‎اي است از يکي از مقاله‎هاي پيام اخوان، دکتراي حقوق دانشگاه هاروارد و پروفسور حقوق بين‌الملل دانشگاه مک‌گيل، که تحت عنوان "آيا دادگاههاي کيفري بين‌المللي مانعي براي دستيابي به صلح هستند؟تطبيق آرمان‌گرايي قضايي با واقع‌گرايي سياسي" در فصلنامه حقوق بشر دانشگاه جان هاپيکينز، شماره 31 در سال 2009 منتشر شد. دکتر اخوان در اين مقاله به تحليل رابطه ميان عدالت و صلح مي پردازد و به چالش اساسي تاثير عدالت کيفري بين المللي در معاملات سياسي جهاني پاسخ مي دهد. منبع:

Human Rights Quarterly - Volume 31, Number 3, August 2009, pp. 624-654